poniedziałek, 12 sierpnia 2019

#17 'W życiu nie ma takiej chwili, abyśmy nie mieli wszystkiego, co potrzebne, aby czuć się szczęśliwymi. Pomyśl o tym przez minutę (…). Jeśli jesteś nieszczęśliwy, to dlatego, że cały czas myślisz raczej o tym, czego nie masz, zamiast koncentrować się na tym, co masz w danej chwili.'

Co tak naprawdę szczęściem nazywamy
i ile tej wartości w sobie posiadamy?
Chcę poniżej rozwiać pewne wątpliwości
Wyróżniamy dwie drogi do zaznania radości

Nasze czasy? Przepiękne czasy!

Ludzie patrzą na to, kto ile ma kasy
Są i materialiści, którzy wiele gromadzą
Choć przecież na nic im się te rzeczy nie zdzadzą
Ciągłe pokazywanie idealnego życia, co się u nich dzieje
Może cię zaskoczę, ale takie życie nie istnieje

Ten kto cieszy się realnie,
 nie udowadnia, że jest "idealnie"
Są to osoby trzeźwo stąpające po ziemi
Wiedzą, że nic samo nie przyjdzie i się nie zmieni
Ludzie z marzeniami, idący po swoje
Wierzący w świata dalsze podboje

raDOŚĆ to te wszystkie pijane imprezy,
udowadnianie czegoś na przymus, tak jak nie należy
To zgrywanie przed znajomymi chojraka
Podziwiają mnie, więc idę na pewniaka

Prawdziwe szczęście to wewnętrzny spokój i harmonia ducha
To szczery uśmiech od ucha do ucha
Poznawanie swoich wewnętrznych słabości
Bycie dla rodziny, przyjaciół i miłości

Cała prostota tkwi w wyjątkowości,
wskazując nam drogę do prawdziwej radości

Kończąc moje rozważania
Przechodzę teraz do podsumowania

Myślę, że te zdanie da do myślenia, bo jest wiele warte
Kto mniej pokazuje, a więcej działa ma oczy szeroko otwarte.

czwartek, 24 maja 2018

#16 'Gdy idziesz do baru, klubu ludzie nie tańczą, nie bawią się, ale robią sobie zdjęcie przy barze tylko po to by móc później powiedzieć, 'Byłem tam, było świetnie co nie?' To szaleństwo.'

Czasy się zmieniają, co tu dużo mówić
W dzisiejszym świecie łatwo jest się zgubić 
Technologia idzie do przodu, a za nią my sami 
Przez co od najważniejszych osób się odwracamy 
Na pewno gorzej kontakty nam się nawiązuje 
Gdyż Internet wszędzie pierwsze miejsce zajmuje 
Gdziekolwiek nie spojrzysz, każdy w telefonie 
Czas marnując na swoim smartfonie 
Znajomy w Internecie? Rzecz to jest ciekawa 
Choć bliskość przyjaciela - zupełnie inna sprawa 
Bo co nam przyjdzie po godzinach pisania 
Skoro w rzeczywistości nie masz z kim do pogadania 
Co chwila nowe aktualności - brzmi zachęcająco 
Gdyż ze wszystkimi informacjami chcesz być na bieżąco 
I tak mijają lata przesiedziane w sieci 
Minuta za minutą i godzina leci 
Więc czas zmarnowany jest już w zupełności
Na głowę pełną wspomnień za czasów młodości 
Niektórzy dorośli śmiało powiedzieć mogę 
Mówią, że błąd zrobili wybierając tę drogę 
I gdyby jeszcze raz zadecydowali 
Z Internetem by się nie zaznajamiali

poniedziałek, 26 marca 2018

#15 'Potrzeba im umrzeć, aby móc wyzdrowieć... i zacząć żyć w pełni szczęścia.'

Gdybym od życia dostać coś miała
I możliwie jedną rzecz wtedy wybrała
wyliczaniu pewnie niebyłoby końca
a moja głowa w marzeniach tonąca
życie idealne - to dopiero pragnienie
choć wiem, że pewnie i takiego życia nie docenię
bo nawet gdyby wszystko dobrze się układało
w mojej głowie pełno pytań by się nasuwało
i  teraz właśnie jedno zastanawiać  mnie zaczyna
jakiego życia idealnego jest przyczyna
co mi takiego nie idzie  
że ja nawet sobą już się brzydzę?
bo nawet podczas starania mojego
zdąży się zdarzyć dużo złego
więc idealnego życia nie ma
ono znajduje się tylko w naszych marzeniach
za dobre intencje i tak oberwiesz nieraz
ludzie mają to gdzieś, myśląc, że uczuć nie masz 
...
i tak o każdym przykładzie rozważać można by było
ale pewnie i na to słów nie wystarczyło
jakbym teraz pisać na temat tego musiała
wtenczas niejedna przykra sytuacja by się ukazała
więc gdybym tę rzecz od życia dostać miała
moja odpowiedź w ten sposób by zabrzmiała
że śmierć najlepszym rozwiązaniem będzie
wraz ze śmiercią to co złe odejdzie
i wszystko nagle się poukłada
bo już nikt i nic bólu mi nie zada
a życie wcale nie jest dobre, no i być nie musi
przecież nikt mnie by pozostać żywym nie zmusi 

czwartek, 22 marca 2018

#14 'Nie wiem czy umiem mówić tu o uczuciach. Na pewno rozumiem jak łatwo można upaść'

Nieraz w życiu obieramy sobie cele, 
dzięki którym możemy osiągnąć wiele 
Lubimy marzyć, tak już z nami bywa, 
bo osoba bez marzeń, to osoba nieżywa 
Właśnie one w życiu się pojawiają 
I w sercach naszych miejsca sobie szukają 
Aby wypełniać je myślami 
Wspomnieniami dobrymi, pięknymi chwilami 
Niestety nie zawsze wydają się one pozytywne 
I wtedy pojawiają się myśli dziwne, 
że po co starania skoro umrzemy 
I pomimo tego, że i tak coś osiągniemy 
Wszystkich nas śmierć na koniec czeka 
Przed którą człowiek nie ucieknie, choć ucieka 
I po co dawać coś od siebie, starać się bez przerwy 
Na co ta stała walka, problemy i nerwy?
'Inni zrobią to lepiej, po co się trudzić, 
z tym, że coś osiągnę nadal mam się łudzić? 
O co w ogóle w tym życiu chodzi?
Czy mój los nikogo tam na górze nie obchodzi? 
Nikt nie widzi jak się męczę jak ja ledwo żyję? 
Myśląc, że życia swojego dobrze nie przeżyję?' 
Ale.......po co w ogóle ja się tym obawiam 
i negatywnymi myślami problemy sobie sprawiam 
Bo trzeba zająć się sobą i swoimi marzeniami 
Nie napełniać głowy niepotrzebnymi myślami 
Przeszłości nie przewidzę 
A w niej już siebie widzę, 
że kończę jak nikt, osoba skończona, 
która całym swym życiem zdaje się być wykończona 
STOP! Trzeba te wszystkie myśli wymazać 
Aby na te najgorsze rzeczy w życiu się nie skazać 
I zacząć podążać swoimi marzeniami 
Niezależnie od tego czy będziemy robić to sami  
Bo na naszą przyszłość mamy wpływ tu i teraz właśnie 
Pomimo wszystkiego nie można się poddawać, niech motywacja w nas nie gaśnie 
Mamy siebie spełniać i szczęśliwymi ludźmi być 
Niezależnie od tego, co kiedyś ma się zdarzyć
Człowiek potrzebuje w swym bytowaniu bycia 
Wiedząc, że i tak zniknie ze sceny życia

czwartek, 15 marca 2018

#13 'Jesteś na świecie kimś niepowtarzalnym. Wykorzystaj do maksimum to, co dała ci natura. W gruncie rzeczy cała sztuka ma charakter osobisty. Możesz wyśpiewać tylko to, kim jesteś. Musisz być takim, jakim uczyniły cię twoje doświadczenie, otoczenie i dziedzictwo. Na dobre i na złe musisz grać na swoim własnym, małym instrumencie w wielkiej orkiestrze życia.'

Idziesz w tłumie ulicy i z tłumem zostajesz 
Choć zdajesz sobie sprawę, że takimi jak oni się stajesz 
To dalej podążasz tą samą drogą 
I patrzysz na ludzi, co oni mogą 
Nie chcesz się wyróżniać, tylko żyć schowany, 
bo w tłumie ulicznym taki proces jest wymagany 
I ograniczeń w głowie rodzi się wiele 
Co powie na to rodzina albo przyjaciele, 
którzy sami wolą żyć i w tłumie się chować 
Przez całe życie zdaniem innych się przejmować, 
co sobie ludzie pomyślą albo powiedzą 
Choć o nas samych niewiele wiedzą 
Przeszkadza im nasze nastawienie i inność nasza, 
która przez ich krytykę niestety wygasza 
Lecz według mnie tak być nie musi, 
bo nikt Cię do bycia innym nie zmusi 
Lepiej mieć swoje zdanie i swoją podążać drogą 
Ludzie za ciebie nic nie przeżyją, bo nie mogą 
To ty właśnie wiesz 
Czego w tej chwili potrzebujesz, chcesz 
I sobą bądź pomimo wszystkiego, 
bo innym jest niewiele do tego 
To twoje wybory i twoje życie 
Rób to o czym od dawna marzysz skrycie 
A ludzie nadal gadają no i będą gadać 
Abyś takimi jak on zaczął się stawać 
I choć bycie sobą, dla niektórych to rzecz niewykonalna 
To jednak i tak mogę stwierdzić, że bardziej opłacalna 
Bez wbijania się w szereg i tłum szalony 
Będziesz kimś innym? Czyli z życia niezadowolony 

czwartek, 8 marca 2018

#12 'Czasem jedna chwila potrafi zmienić całe życie.'

Kiedy wszystko cię w życiu dołuje
I każda sytuacja twoje myślenie przejmuje  
Weź plecak na siebie 
By poczuć się jak w niebie 
Do przodu gnaj 
Piękne widoki podziwiaj 
Ignoruj świat zły 
Gdzie burze i mgły 
Na dobro uwagę zwracaj 
Swojej wędrówki przez nie nie skracaj 
Rób to czego najbardziej pragniesz 
Bo przykrego rozdziału nigdy nie zagniesz
Kiedy myślisz, że coś Ci nie wyjdzie 
A dobry dzień nigdy nie przyjdzie 
Weź plecak na siebie 
By poczuć się jak w niebie 
Do przodu gnaj 
Piękne widoki podziwiaj 
Ignoruj świat zły 
Gdzie burze i mgły 
Na dobro uwagę zwracaj 
Swojej wędrówki przez nie nie skracaj 
Rób to czego najbardziej pragniesz
Bo przykrego rozdziału nigdy nie zagniesz 
Kiedy przeszłość myślenie przejmuje 
I stale tobą manipuluje 
Weź plecak na siebie 
By poczuć się jak w niebie 
Do przodu gnaj 
Piękne widoki podziwiaj 
Ignoruj świat zły 
Gdzie burze i mgły 
Na dobro uwagę zwracaj 
Swojej wędrówki przez nie nie skracaj 
Rób to czego najbardziej pragniesz
Bo przykrego rozdziału nigdy nie zagniesz
Kiedy nie masz już siły 
I chcesz aby wszystkie problemy się skończyły 
Weź plecak na siebie 
By poczuć się jak w niebie 
Do przodu gnaj 
Piękne widoki podziwiaj 
Ignoruj świat zły 
Gdzie burze i mgły 
Na dobro uwagę zwracaj 
Swojej wędrówki przez nie nie skracaj 
Rób to czego najbardziej pragniesz
Bo przykrego rozdziału nigdy nie zagniesz
Kiedy zostawi cię ktoś bliski, 
ktoś kto był dla ciebie wszystkim 
Weź plecak na siebie 
By poczuć się jak w niebie 
Do przodu gnaj 
Piękne widoki podziwiaj 
Ignoruj świat zły 
Gdzie burze i mgły 
Na dobro uwagę zwracaj 
Swojej wędrówki przez nie nie skracaj 
Rób to czego najbardziej pragniesz
Bo przykrego rozdziału nigdy nie zagniesz 
Kiedy dość masz całego życia 
Tego ciągłego trwania i bycia 
Weź plecak na siebie 
By poczuć się jak w niebie 
Do przodu gnaj 
Piękne widoki podziwiaj 
Ignoruj świat zły 
Gdzie burze i mgły 
Na dobro uwagę zwracaj 
Swojej wędrówki przez nie nie skracaj 
Rób to czego najbardziej pragniesz
Bo przykrego rozdziału nigdy nie zagniesz 
A wszystko ułoży się jak zapragniemy 
Być może nawet tak zaplanujemy
Że nie pora na zwątpienia przed wędrówki początkiem 
Zabierz swój plecak wypełniony rozsądkiem 
I mądrze podążaj dobrymi drogami 
Wybieraj sercem, rozporządzaj myślami 

sobota, 3 marca 2018

#11 'Słowami niektórzy opisują swą wyjątkowość lecz czynami podkreślają swoją przeciętność.'

Ktoś chce do kogoś innego się upodabniać
Aby tak samo jak on wyglądać
Osoba ta siebie nie akceptuje
I swoim wyglądem bez przerwy się przejmuje 
Ma w sobie coś innego
I nie potrafi zaakceptować tego 
Patrzy się w lustro i cały czas obok niego przechodzi
Lecz ze swoim wyglądem nadal się nie godzi
Lubi z ludźmi przebywać, często to pokazuje
Choć i tak myśli, że komuś nie dorównuje
Elegancko się ubiera,
ale nadal myśli, że każdy nią poniewiera
Każdemu się przypatruje
I tak jak dana osoba wyglądać próbuje
Szuka czegoś aby być pewniejsza
Swój wygląd stale poprawia i upiększa
Yyy..tu cała myśl się urywa .................
bo przecież uroda ważnej roli nie odgrywa 
Jak zostaliśmy stworzeni, tak już musi zostać
Aby najlepszą wersją samego siebie pozostać 
A ludzie zapamiętają nas z tego, co dla nich zrobiliśmy 
Nie będą zastanawiać się czy dobrze przy tym wyglądaliśmy 
Dlatego naszą inność trzeba zaakceptować 
I przed całym światem przestać się chować
A rozliczani będziemy z tego 
Ile zrobiliśmy od siebie dobrego 
Ważniejszy jest charakter, ile ludziom damy 
Przecież wygląd i tak się zmienia kiedy dorastamy