Ktoś chce do kogoś innego się upodabniać
Aby tak samo jak on wyglądać
Osoba ta siebie nie akceptuje
I swoim wyglądem bez przerwy się przejmuje
Ma w sobie coś innego
I nie potrafi zaakceptować tego
Patrzy się w lustro i cały czas obok niego przechodzi
Lecz ze swoim wyglądem nadal się nie godzi
Lubi z ludźmi przebywać, często to pokazuje
Choć i tak myśli, że komuś nie dorównuje
Choć i tak myśli, że komuś nie dorównuje
Elegancko się ubiera,
ale nadal myśli, że każdy nią poniewiera
Każdemu się przypatruje
Każdemu się przypatruje
I tak jak dana osoba wyglądać próbuje
Szuka czegoś aby być pewniejsza
Swój wygląd stale poprawia i upiększa
Yyy..tu cała myśl się urywa .................
bo przecież uroda ważnej roli nie odgrywa
Jak zostaliśmy stworzeni, tak już musi zostać
Aby najlepszą wersją samego siebie pozostać
A ludzie zapamiętają nas z tego, co dla nich zrobiliśmy
Nie będą zastanawiać się czy dobrze przy tym wyglądaliśmy
Dlatego naszą inność trzeba zaakceptować
I przed całym światem przestać się chować
A rozliczani będziemy z tego
Ile zrobiliśmy od siebie dobrego
Ważniejszy jest charakter, ile ludziom damy
Przecież wygląd i tak się zmienia kiedy dorastamy
Świetny przekaz, aczkolwiek nie do końca mój styl pisania wierszy. Mimo to bardzo mi się podoba, czekam na więcej :)
OdpowiedzUsuńPozdrawiam
My blog