środa, 14 sierpnia 2019

#18 nie(NATURAlnie)

Znowu ta ławka przepełniona wspomnieniami
Teraz wy, wcześniej my przed miesiącami
Na nowo słyszę, jakbym to przed sobą miała
Nie ma tej dziewczyny, która kiedyś kochała
I ponownie zaczęły kołysać się drzewa
Kiedyś spokój, teraz wiatr coś podejrzewa
Od nowa dostrzegam dzieci – ich miłości spojrzenie
Jednak strach nie znika i całe te podejrzenie
Jeszcze raz gałęzie drzew się zakołysały
Jakby ostrzec mnie przed czymś koniecznie chciały
Wtem ona wstaje, wybiega roztrzęsiona
I ponownie mogę mieć dla siebie Twoje ramiona
W parku znowu spokój jak przed miesiącami
Gdy byliśmy w sobie naprawdę zakochani.

1 komentarz:

  1. Hmn... ja też jeszcze do dziś pamiętam ławeczkę w parku przed medykiem, na której się często spotykaliśmy z przyjaciółmi i było naprawdę odlotowo. Piszesz o tak przyziemnych rzeczach, a jednocześnie tak ważnych i oby tak dalej. Gratuluję.

    OdpowiedzUsuń