Co tak naprawdę szczęściem nazywamy
i ile tej wartości w sobie posiadamy?
Chcę poniżej rozwiać pewne wątpliwości
Wyróżniamy dwie drogi do zaznania radości
Nasze czasy? Przepiękne czasy!
Ludzie patrzą na to, kto ile ma kasy
Są i materialiści, którzy wiele gromadzą
Choć przecież na nic im się te rzeczy nie zdzadzą
Ciągłe pokazywanie idealnego życia, co się u nich dzieje
Może cię zaskoczę, ale takie życie nie istnieje
Ten kto cieszy się realnie,
nie udowadnia, że jest "idealnie"
Są to osoby trzeźwo stąpające po ziemi
Wiedzą, że nic samo nie przyjdzie i się nie zmieni
Ludzie z marzeniami, idący po swoje
Wierzący w świata dalsze podboje
raDOŚĆ to te wszystkie pijane imprezy,
udowadnianie czegoś na przymus, tak jak nie należy
To zgrywanie przed znajomymi chojraka
Podziwiają mnie, więc idę na pewniaka
Prawdziwe szczęście to wewnętrzny spokój i harmonia ducha
To szczery uśmiech od ucha do ucha
Poznawanie swoich wewnętrznych słabości
Bycie dla rodziny, przyjaciół i miłości
Cała prostota tkwi w wyjątkowości,
wskazując nam drogę do prawdziwej radości
Kończąc moje rozważania
Przechodzę teraz do podsumowania
Myślę, że te zdanie da do myślenia, bo jest wiele warte
Kto mniej pokazuje, a więcej działa ma oczy szeroko otwarte.
Ładny i tak właśnie jest, że nie zawsze mając oczy coś się widzi. Pozdrawiam, gratuluję i czekam na następne. Irenka
OdpowiedzUsuń